Z ogromnym żalem i poczuciem dużej straty żegnamy naszą koleżankę Mirosławę Adamczak. Jej rodzina straciła wspaniałą mamę, siostrę i babcię, my wyjątkową i bardzo lubianą koleżankę, a nasza wspólnota dobrego, oddanego ludzkim sprawom człowieka.

Na Mirkę zawsze można było liczyć – pomocna, uczynna i zaangażowana w sprawy naszego osiedla. Nawet już bardzo chora i słaba do końca pełna bezinteresownej pomocy. Kiedy odchodzi taki człowiek strata boli wyjątkowo.

 Mirko! Odeszłaś tak nagle, bez słowa …

Tak trudno się pożegnać…

„…Tu Ciebie nie ma, lecz Jesteś przecież… I pozostaniesz w jasnym świecie. Jest coś, co mrokom się opiera, jest PAMIEĆ, a ona nie umiera…

Koleżanki i Koledzy z Rady Osiedla nr 4